W zależności od zagrożeń występujących w środowisku pracy, pracodawca ma określone obowiązki względem pracowników. Jest jednocześnie zobowiązany do wdrożenia działań, które minimalizują wpływ negatywnych czynników na zdrowie zatrudnionych osób. W przypadku występowania w zakładzie pracy szczególnych zagrożeń, jak na przykład hałas, pyły czy gazy pracodawca powinien również zapewnić nieodpłatnie odpowiednie środki ochrony indywidualnej wszystkim pracownikom, których zagrożenia dotyczą, a także poinformować ich, jak należy tych środków używać. Pracodawca nie może również dopuścić do pracy pracownika bez wyposażenia go w takie środki, jeżeli są one niezbędne na danym stanowisku pracy.
Obowiązek stosowania ochronników słuchu powstaje dopiero z chwilą, gdy pomiary natężenia hałasu wykażą, że jego wartość przekracza 85 dB. W przypadku niższych wartości stwierdzonych przeprowadzonymi pomiarami wynoszącymi co najmniej 80 dB, pracodawca jest obowiązany udostępnić pracownikom środki ochrony indywidualnej w postaci ochronników słuchu, przy czym nie ma obowiązku wprowadzenia bezwzględnego nakazu ich stosowania.
Pracodawcy mają obowiązek chronić i dbać o zdrowie i dobre samopoczucie w miejscu pracy. Dyrektywa 2003/10/EC Parlamentu Europejskiego i Rady określa minimalne wymagania w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane hałasem.
Środki ochrony układu oddechowego zaliczane są do środków ochrony indywidualnej o złożonej konstrukcji. Przeznaczone są do ochrony przed zagrożeniami życia lub zagrożeniami powodującymi poważne i nieodwracalne uszkodzenia zdrowia. Takich skutków działania pracownik nie może stwierdzić dostatecznie szybko aby temu zapobiec.
Każda branża charakteryzuje się innymi specyficznymi zagrożeniami oraz ryzykiem zawodowym , które należy w pierwszej kolejności zidentyfikować. Czy pracownik jest narażony na substancje szkodliwe i niebezpieczne, rakotwórcze, mutagenne, na cząstki lub niebezpieczne gazy i pary.
Środki ochrony dróg oddechowych powinny być stosowane wszędzie tam, gdzie zachodzi nawet podejrzenie zagrożenia zdrowia zatrudnionych. Istnieją również zasady, które określają, kiedy zachodzi bezwzględna konieczność ich stosowania.
Środki ochrony oczu zabezpieczają wzrok i gałkę oczną przed szkodliwymi i niebezpiecznymi czynnikami występującymi w środowisku pracy. Każdorazowe stosowanie środków ochrony indywidualnej zależy od zdyscyplinowania pracowników, którzy nie zawsze stosują się do tego obowiązku.
Najczęstszymi problemami są utrudnienia w zakładaniu środków ochrony indywidualnej lub dyskomfort w ich użytkowaniu. Należy pracownikom zapewnić środki ochrony indywidualnej i skutecznie egzekwować ich stosowanie. Pracodawca powinien dostarczyć pracownikom środki ochrony oczu odpowiednie do istniejącego zagrożenia. Przy ich wyborze ważne jest również uwzględnienie komfortu pracy oraz stanu zdrowia pracownika.
Podczas spawania mamy do czynienia z licznymi zagrożeniami spowodowanymi min. wysoką temperaturą oraz niebezpiecznym promieniowaniem ultrafioletowym podczerwonym. Procesowi spawania towarzyszy również intensywne widzialne światło, które może trwale uszkodzić wzrok. Do fizycznych zagrożeń oczu zaliczone są również m.in. odpryski spawalnicze i odpryski powstające podczas szlifowania/obróbki skrawaniem. Kiedy cząstka lub cząstki spenetrują zewnętrzną warstwę oka i wnikną do niego mamy do czynienia z ciałem obcym w oku. Tego typu urazy mogą być bardzo niebezpieczne i powodować utratę wzroku, jeśli nie są natychmiast wykryte i nie zostaną wdrożone odpowiednie środki zaradcze.
Do grupy odzieży chroniącej przed czynnikami gorącymi należy odzież dla spawaczy. Są to najczęściej ubrania lub kombinezony uszyte z tkanin impregnowanych przeciwpalnie i o odpowiednich właściwościach dielektrycznych oraz odporności na działanie drobnych rozprysków płynnego metalu. Powszechnie stosowane są również fartuchy dla spawaczy wykonane ze skór. Konstrukcja odzieży powinna uniemożliwiać zatrzymywanie się na odzieży stopionego metalu. Odzież raczej nie powinna zawierać kieszeni. Jeżeli spodnie posiadają kieszenie i nie powinny one być odchylone od bocznego szwu o kąt większy niż 10 stopni. Spodnie nie powinny mieć zakładek i mankietów. Zapięcia powinny być tak projektowane by nie tworzyły otworów i fałd. Wymagania dla odzieży ochronnej dla spawaczy przedstawia norma PN-EN 470-1.
PN – EN 470-1 Odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne.
Dobrze zaprojektowana przyłbica spawalnicza chroni twarz i oczy przed wysoką temperaturą, odpryskami i promieniowaniem. Mówiąc krótko, samo ściemniające filtry spawalnicze sprawiają, że spawacze rzadziej unoszą przyłbice niż w przypadku pasywnych filtrów spawalniczych. Jeśli nic nie zakłóca Twojego pola widzenia, nie czujesz potrzeby ciągłego unoszenia przyłbicy.
Prace w przestrzeniach zamkniętych charakteryzują się dużym ryzykiem powstania pożaru lub wybuchu. utratą przytomności na skutek gromadzenia się niebezpiecznych gazów cięższych od powietrza takich jak: dwutlenek węgla, metan czy siarkowodór oraz utonięciem spowodowanym podwyższonym poziomem wody w przestrzeni zamkniętej.
Występowanie licznych zagrożeń takich jak, mechaniczne, biologiczne, fizyczne i chemiczne wymagają odpowiedniego dopasowania zabezpieczeń pracownika w środki ochrony w celu szybkiego reagowania na wypadek zagrożenia życia.
Istnieją odpowiednie zasady działania skutecznego zarządzania przestrzeniami zamkniętymi. Aby przystąpić do tego typu prac należy uwzględnić: